MERHUM HOCALARIMIZ

MERHUM HOCALARIMIZ

(FAKÜLTEYE İNTİSAP TARİHLERİNE GÖRE SIRALANMIŞTIR)

 

 

ORD. PROF. MEHMET FUAT KÖPRÜLÜ (1890-1966)

 

Mehmet Fuat Köprülü 4 Aralık 1890’da İstanbul’da doğdu. Sadrazam Köprülü Mehmet Paşa’nın soyundan gelmekte olup babası İsmail Faiz Bey, annesi Hatice Hanım’dır.Edebiyat ve tarih alanında ilerlemek için 1907’de başladığı İstanbul Dârülfünunu Hukuk Mektebi’ndeki öğrenimini yarıda bıraktı.

1909’da Fecr-i Ati topluluğuna katıldı. Şiirlerini 1913’e kadar Mehasin ve Servet-i Fünun dergilerinde yayımladı. Bu yıllarda “Milli Edebiyat” ve “Yeni Lisan” akımlarına karşıydı. 1910’dan sonra İstanbul’un çeşitli okullarında Türkçe ve edebiyat okuttu, liselerin edebiyat programını düzenledi. Ziya Gökalp çevresine girdikten sonra Milli Edebiyat akımını benimsedi; Türk tarihinin ilk dönemlerine kadar indi, ilk Türk topluluklarının tarih ve edebiyatlarını inceledi. 1913’te, Halit Ziya Uşaklıgil’den boşalan İstanbul Darülfünunu Türk Edebiyatı Tarihi müderrisliğine getirildi.  1923’te Edebiyat Fakültesi dekanı oldu. 1925’te Türkiyat Mecmuası’nı çıkarmaya başladı, birçok uluslararası kongreye Türkiye temsilcisi olarak katıldı. 1928’de Türk Tarih Encümeni başkanlığına seçildi. 1933’te ordinaryüs profesör oldu, birkaç kez dekanlık yaptı. 1934’te siyasete atılarak Kars milletvekili oldu. 1941’den sonra İslam Ansiklopedisi’nin yayımına katıldı.

Celal Bayar, Adnan Menderes ve Refik Koraltan ile birlikte Demokrat Parti‘yi kurdu. Demokrat Parti 14 Mayıs 1950 seçimlerini kazanıp iktidara gelince, dışişleri bakanı oldu. 1956’ya kadar sürdürdüğü bu görevi sırasında Türkiye’nin NATO’ya girişinde etkin rol oynadı.

Fuat Köprülü 28 Haziran 1966’da İstanbul’da vefat etti, Çemberlitaş’taki Köprülü Türbesi’ne defnedildi.

 

 

PROF. DR. AHMET CAFEROĞLU (1899-1975)

 

17 Nisan 1899’da Azerbaycan’ın Gen­ce şehrinde doğdu. Or­ta öğrenimini Semerkant’ta (1908), lise öğrenimini Gence şehrinde tamamladı (1909-1916). 1920’de Azerbaycan’ın Sov­yet orduları tarafından işgali üzerine Tür­kiye’ye geldi ve İstanbul Darülfünunu Edebiyat Fakültesi’ne kaydoldu. 1924’te buradan mezun oldu ve Türkiyat Enstitüsü’ne asistan oldu. 1925 yılının sonlarına doğru Almanya Dışişleri Bakanlığı’nın verdiği burs ile Al­manya’ya gitti. Bang Kaup, Von Le Coq, Vasmer ve Westermann, Giese, Brockelmann, Diels, Koschmieder ve Schaeder gibi hocalardan ders aldı. 1929 yılında Breslau Üniversitesi’nde Giese’nin yö­netiminde yaptığı 75 Azärbajğanische Lieder “Bajaty” in der Mundart von Gängä nebst einer sprachlichen Erklärung adlı teziyle doktor unvanını aldı.

1929 yılında Türkiye’ye döndü ve aynı yıl İstanbul Darülfünunu Edebiyat Fakül­tesi Türk Dili Filolojisi Kürsüsü’ne doçent olarak atandı. 1938’de profe­sörlüğe yükseldi. Türk Dili Filolojisi kürsüsü 1950 yılında Es­ki Türk Dili ve Yeni Türk Dili adıyla iki­ye ayrılınca Caferoğlu Yeni Türk Dili Kürsüsü’nün başkanlığına getirildi ve Temmuz 1973’te emekli olduğu tarihe kadar bu görevine devam etti. Caferoğlu 6 Ocak 1975’te İstanbul’da vefat etti ve Zincirlikuyu Mezarlığı’na defnedildi.

 

 

ORD. PROF. DR. REŞİD RAHMETİ ARAT (1900-1964)

 

1900 yılında Kazan’ın kuzeybatısında yer alan Eski Ücüm’de doğdu. Babası müderris Abdürreşid İsmetullah, annesi Mahbeder’dir. İlköğrenimini Eski Ücüm’de yaptı. Liseyi Kızılyar’da bi­tirdi. Rusya’da Bolşevik İhtilâli olunca li­se son sınıftan alınarak askere alındı ve cepheye gönderil­di. 1919’da yaralı olarak Mançurya’nın Harbin şehrine nakledildi. Burada liseyi bitirdi. 1922’de Berlin’e gitti. 1927’de doktorasını tamamlayarak Şark Dilleri Okulu’nda Kuzey Türkçesi lektörü oldu. 1928’de Berlin İlimler Akademisine ilmî yardım­cı olarak girdi. 1931’de Berlin Üniversi­tesi Doğu Dilleri Okulu’nda doçent oldu.

Türkiye’deki üniversite reformu üze­rine 1933’te Maarif Vekâleti tarafından Türkiye’ye davet edildi ve İstanbul Üni­versitesi Edebiyat Fakültesi’nde Türk Di­li ve Edebiyatı Bölümü’ne profesör olarak atandı. 26 Nisan 1958’de ordinaryüs profesör oldu. 29 Kasım 1964’te İstanbul’da vefat etti.

 

 

 

PROF. DR. ALİ NİHAT TARLAN (1898-1978)

 

1898 yılında İstanbul’da doğdu. Manastır’da  başladığı Ortaöğrenimini Selanik ve İstanbul’da sürdürdü. Savaş nedeniyle bir süre ara verdikten sonra sınava girerek Vefa Lisesi’nde tamamladı (1917). Ardından İstanbul Darülfünunu’nun Fransızca ve Farsça Bölümlerini bitirdi (1919).

İslam Edebiyatı’nda Leyla vü Mecnun Mesnevisi başlıklı teziyle İstanbul Edebiyat Fakültesi’nde doktorasını  ilk veren Doktora Öğrencisi oldu. Beşiktaş Sultanisi’nde (1915) başlayarak İstanbul’un çeşitli liselerinde, son olarak da Kabataş Erkek Lisesi’nde (1930-33)  Fransızca, Türkçe ve Edebiyat öğretmenliği yaptı. 1933’te Üniversite Reformuyla Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne Metin Şerhi Doçenti oldu. 1941’de profesörlüğe yükseldi. 1953’te Eski Türk Edebiyatı Kürsüsü Başkanlığı’na getirildi. 1972 yılında emekliye ayrıldı. 30 Eylül 1978’de vefat etti.

 

 

PROF. DR. SADETTİN BULUÇ (1913-1984)

 

1913 yılında Van’da doğdu. Babası Yu­suf Ziya Bey, annesi Sultan Hanım’dır. İlk ve ortaokulu Malatya’da (1926), lise­yi Sivas’ta  bitirdi(1930). Yurt dışında yük­sek öğrenim yapmak üzere Maarif Ve­kâleti tarafından Almanya’ya gönderildi (1931). 1932’de Breslau Üniversitesi’nin Şarkiyat Bölümü’ne kaydoldu.  Untersuchungen über die altosmanische anonyme Chronik der Bibliotheque Nationale zu Paris adlı teziyle  doktor oldu (1937). Aynı yıl İstanbul Üniversitesi Ede­biyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bö­lümü’ne asistan olarak atandı. 1945’te Türk Halklarında Şamanizm adlı te­ziyle doçent, 1955’te de XIII-XIV. Asır Anadolu Türkçesi’ne Gi­riş  adlı çalışmasıyla profesör oldu.

1958-1961 ve 1969-1971 yıllan arasın­da misafir profesör olarak Bağdat Üniversitesi’nde Türk dili ve edebiyatı ders­leri okuttu. Bu sırada Irak Türkmen ağızları üzerinde araştırmalar yaparak pek çok dil malzemesi topladı.

Sadettin Buluç 1983’te emekliye ayrıldı. 3 Nisan 1984’te vefat etti ve Zincirlikuyu Mezarlığı’na defnedildi.

 

 

 

ORD. PROF. İSMAİL HİKMET ERTAYLAN (1889-1967)

 

1889 yılında İstanbul Beylerbeyi’nde dünyaya geldi. Ba­bası Dahiliye Nezâreti sicil müdürü Mehmed Reşad Bey, annesi Melek Leman Hanım’dır. Ortaöğ­renimini Galatasarayı Mekteb-i Sultanîsi’nde tamamladı (1908). 1911’de Mülkiye Mektebi’ni bitirdi. İstanbul’daki çeşitli okullarda edebiyat öğretmenliği yaptı. Ocak 1943’te ordinaryüs profesör unvanıyla İstan­bul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü öğ­retim üyeliğine atandı, Eylül 1960’ta emekli oldu. Ertaylan 18 Aralık 1967’de vefat etti ve Rumelihisarı Mezarlığı’na defnedildi.

 

 

PROF. AHMET HAMDİ TANPINAR (1901-1962)

 

23 Haziran 1901’de İstanbul’da dogdu. Baytar Mektebi’ni bırakarak girdiği İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nden 1923’te mezun oldu. Erzurum, Konya ve Ankara Liseleriyle, Gazi Eğitim Enstitüsü ve Güzel Sanatlar Akademisi’nde edebiyat ögretmenligi yaptı. Ayni akademide estetik ve sanat tarihi dersleri verdi. 1939’da İstanbul Üniversitesi’ne Yeni Türk Edebiyati Profesörü olarak atandı. Maraş Milletvekili olarak 1942-1946 yıllarında Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde bulundu. Bir süre Milli Eğitim Müfettişliği yaptı. Güzel Sanatlar Akademisi’nde eski görevinde çalıştıktan sonra 1949 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yeniden döndü. Bu görevde iken 24 Ocak 1962’de İstanbul’da öldü.

 

 

PROF. DR. FAHİR İZ  (1911-2004)

1911’de İstanbul’da doğdu. Babası Midilli Kadısı Külahizade es-Seyyid Abdülhalim Efendi ve  annesi Bağdat Kadısı Çelebizade İbrahim Rüşdü Efendi‘nin kızı Şerife Raife Hanımdır. İtalyan Okulunu bitirdi. Saint Michel Fransız Lisesi‘nde dokuzuncu ve onuncu sınıfları okuduktan sonra Galatasaray Lisesi‘ne geçti. 1934 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi‘ne girdi. 1936-37 yılında Uygurca Kur’an tercümesi üzerine bir travay hazırladı. Uygurca Mirac-name adlı mezuniyet tezini verdi.  1941 yılında Hâmid’in Dili ve Üslûbu adlı çalışması ile doçent oldu. 1943 yılında, Londra Üniversitesi School of Oriental and African Studies’e (SOAS) gitti. Burada beş yıl hocalık yaptıktan sonra Oxford Üniversitesi’nden aldığı davet üzerine 1948-49 yıllarında Oxford’da bulundu. 1950-54 yıllarında tekrar SOAS’ta çalıştı. 1954 yılında İstanbul Üniversitesi’nden aldığı davet üzerine yurda döndü ve profesör olarak göreve başladı. 1963’te Tübingen, 1961- 62’de New York, 1965-67’de Canada Montreal Üniversitesi’nde misafir profesör olarak dersler ve konferanslar verdi. 1971 yılında emekliye ayrıldı ve Şikago Üniversitesi’nden aldığı davet üzerine 1971-77 yıllarında bu üniversitede Türk edebiyatı dersleri verdi. 1977’de yurda dönen Fahir İz, 1977-86 yılları arasında Boğaziçi Üniversitesi’nde Türk dili ve edebiyatı okuttu. Bu üniversitede Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nün kurulması için ilk çalışmaları başlattı. 2004 yılında vefat etti.

 

PROF. DR. MECDUT MANSUROĞLU (1910-1960)

 

4 Eylül 1910 tarihinde İzmir’de doğdu. Babası İstanbul Darülfünunu Hukuk Fakültesi müderrislerinden Mansûrîzâde Said Bey, annesi Çelebizâde Halil Efendi’nin kızı Zehra Hanım’dır. Ortaöğrenimini İzmir Amerikan Koleji’nde tamamladı (1931). İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fa­kültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü bitirdi (1936). Yine aynı yıl doktora yapmak üzere devlet bursuyla Almanya’ya gönde­rildi; ancak II. Dünya Savaşı’nın başlamasıyla dokto­rasını tamamlayamadan yurda döndü. 1940’ta İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne asistan olarak atandı ve Reşit Rahmeti Arat’ın yanında çalışmaya baş­ladı. XIII. Asır Eski Anadolu Türkçesi Me­tinleri ve İndeksi konulu teziyle doktor (1945), XIII. Asır Eski Anadolu Türkçesi Metinlerinin Grameri adlı çalışma­sı ile de doçent oldu (1949). 1960 yılında profesörlüğe yükseltildi. 27 Ağustos 1960 tarihinde vefat etti.

 

 

PROF. DR. MEHMET KAPLAN (1915-1986)

 

1915 yılında Eskişehir’in Sivrihisar ilçesinde doğdu. İlkokulu Sivrihisar’da, orta ve lise öğre­nimini Eskişehir’de tamamladı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesin’nden 1939’da mezun oldu. Aynı yıl Fuat Köprülü tarafından asistan adayı olarak Türkiyat Enstitüsü’ne alındı. Ancak Köprülü siyasete atılarak üniversiteden ayrılınca Türk Edebiyatı Kürsüsü’nün başına geti­rilen Ahmet Hamdi Tanpınar’ın asistanı oldu. Namık Kemal, Hayatı ve Eserleri başlıklı çalışmasıyla  doktor (1942), Tevfik Fikret ve Şiiri adlı çalışmasıyla da doçent oldu (1944). Şiir Tahlilleri I (Akif Paşa’dan Yahya Kemal’e) konulu takdim teziyle profesörlüğe yüksel­tildi (1953). 1958 yılında öğretime başlayan Erzu­rum Atatürk Üniversitesi’nde Edebiyat Fakültesi dekanı olarak görev yaptı, bu arada Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü kurdu. 1960’ta İstanbul Üniversitesi’ndeki görevine döndü. Ocak 1984’te emekli oldu ve bu tarihten ölümü­ne kadar Marmara Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi’nde yüksek lisans ve dok­tora dersleri verdi. Mezarı Karacaahmet Kabristanı’ndadır.

 

 

PROF. DR. ABDÜLKADİR KARAHAN (1913-2000)

 

1 Eylül 1913’te Urfa’nın Siverek ilçesinde doğdu. Babası Urfa’nın tanınmış din âlimlerinden Molla Hacı Zülfikar Efen­di, annesi Besime Hanım’dır. İlköğreni­mini Siverek’te, orta öğrenimini Adana ve İzmir öğretmen okullarıyla İzmir Ata­türk Lisesi’nde tamamladı (1934). Bir yıl kadar İzmir’de ilkokul öğretmenliği yap­tıktan sonra Yüksek Muallim Mektebi ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne girdi. Buradan mezun olduktan sonra Samsun ve İzmir’de çeşitli liselerde edebiyat öğretmenli­ği yaptı (1939-1947). İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde yaptığı Fuzûlî: Muhiti, Hayatı ve Şahsiyeti adlı çalışmasıyla doktor unvanını kazandı (1945). Mezun olduğu Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Eski Türk Edebiyatı Kürsüsü’nde asistanlığa başladı (1947). İslâm-Türk Edebiyatında Kırk Hadis adlı teziyle do­çent oldu (1952). Eski Türk edebi­yatı alanında profesörlüğe yükseldi (1963). Karahan 1 Ocak 1983’te emekli ol­du. 27 Temmuz 2000 tarihinde vefat etti ve Zincirlikuyu Mezarlığı’na defnedildi.

 

 

PROF. DR. FARUK KADRİ TİMURTAŞ (1925-1982)

 

26 Şubat 1925’te Kilis’te doğdu. Babası Kara Timurtaş Paşa torunlarından Kadri Bey, annesi ise Münevver Hanım’dır. İlkokulu Kilis’te Kemaliye İlk Okulunda, ortaokulu ise Kilis Ortaokulu’nda okudu. 1939 yılında, yatılı olarak İstanbul Kabataş Erkek Lisesi’ne girdi ve 1942 yılında liseden “pek iyi” derece ile mezun oldu. Aynı yıl İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne kaydoldu. Haziran 1946’da Eski Türk Edebiyatı Tarihi Kürsüsünden XVII. Asır Şairlerinden Edirneli Güftî ve Teşrîfat-üş-Şuarâ’sı adlı mezuniyet tezini hazırlayarak “pek iyi” derece ile fakülteden mezun oldu.

Fakülteden mezun olduğu yılın Ekim ayında doktora öğrencisi olarak yeniden fakülteye kaydolan Timurtaş, Prof. İsmail Hikmet Ertaylan’ın nezaretinde doktora çalışmalarına başladı. Bu çalışmaları sırasında Prof. Dr. Ali Nihat Tarlan’dan da büyük destek ve yardım gördü. Eski Türk edebiyatı sahasında yürüttüğü çalışmalarını 1950 yılında tamamladı ve Şeyhî’nin Husrev ü Şîrin’i adını taşıyan doktora tezi “pek iyi” derece ile kabul edilerek “edebiyat doktoru” unvanını aldı. Doktora tezini verir vermez, 28 Aralık 1950’de Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Filolojisi Kürsüsü’nde Prof. Dr. Ahmet Caferoğlu’nun yanında asistan olarak göreve başladı. Mayıs 1954-Ekim 1956 yılları arasında, yabancı dilini geliştirmek, bilgi ve görgüsünü arttırmak üzere fakülte tarafından Fransa’ya gönderildi.  Yurda döndükten sonra Şeyhî ve Çağdaşlarının Eserleri Üzerinde Gramer Araştırmaları adlı çalışmasıyla 1959 yılında doçent oldu. Osmanlıca Grameri adlı takdim teziyle 17 Nisan 1967 tarihinde profesörlüğe yükseldi.

Profesör olduktan sonra daha yoğun bir çalışma temposu içinde bulunan Timurtaş, bir yandan fakültedeki derslerine devam ederken, bir taraftan da İktisat Fakültesi Gazetecilik Enstitüsü’nde (bugün İletişim Fakültesi), Yüksek Öğretmen Okulu’nda, Türk Musikisi Devlet Konservatuarı’nda görev alarak buralarda dil ve edebiyat dersleri okuttu. Bu arada hem okuttuğu Eski Anadolu Türkçesi, Osmanlı Türkçesi, Türkiye Türkçesi gibi dersler için kitaplar hazırladı, hem de çeşitli ilim ve sanat dergilerine, gazetelere özellikle dil ve edebiyat konularında makaleler yazarak bilgi, görüş ve düşüncelerini geniş okuyucu kitlesine aktardı.

4 Temmuz Pazar günü vefat etti. Edirnekapı Sakızağacı Şehitliği’nde toprağa verildi.

 

 

PROF. DR. MUHARREM ERGİN (1923-1995)

 

1923‘te Ahıska vilâyetinin Ahılkelek kazasına bağlı Gögye köyünde doğdu. Babası Haydar Ergin Bey, annesi Naime Hanımdır. İlköğrenimini Bulanık İlkokulu’nda yaptı. Ortaokulu Muş’ta, liseyi ise Balıkesir’de okudu.

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümüne kaydoldu. 1946-1947 ders yılında mezun oldu. Bir yıl kadar Boğaziçi Lisesi’nde Türkçe öğretmenliği yaptı. 1950 yılında açılan asistanlık sınavını kazanarak Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne asistan oldu.

Türk Dili Kürsüsü’nde Ord. Prof. Dr. Reşid Rahmeti Arat’ın asistanı olarak o sıralarda Vatikan Kütüphanesinde ikinci yazması bulunan Dede Korkut Destanları’nın karşılaştırmalı metni üzerinde doktora çalışmasına başladı. Doktora tezini 1954 yılında tamamladı. Doçentlik çalışması olarak Dede Korkut Destanlarının hazırlamış olduğu karşılaştırmalı metninin gramerini ve sözlüğünü hazırladı ve bu çalışması ile 1962 yılında doçent unvanını aldı.

1964 yılının sonlarında Ord. Prof. Dr. Reşid Rahmeti Arat vefat edince Muharrem Ergin Eski Türk Dili Kürsüsü’nün başkanı oldu ve bu görevi yaş haddinden emekli olduğu Temmuz 1990′a kadar devam etti. 1971 yılında profesörlüğe yükseltildi. Profesörlüğe yükseltilirken biri Orhun Âbideleri diğeri Azeri Türkçesi adlı iki profesörlük takdim tezi sundu. 1986 yılından Temmuz 1990′a kadar Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nün başkanlığını yürüttü.

Muharrem Ergin 6 Ocak 1995 Cuma günü vefat etti. Hasdal Mezarlığı’nda toprağa verildi.

 

 

DOÇ. DR. ALİ FEHMİ KARAMANLIOĞLU (1932-1973)

 

31 Mayıs 1932’de İstanbul’da doğdu. Babası Karamanoğulları’ndan Ahmed Tevfik Bey, annesi Fatma Hikmet Hanım’dır. Orta öğrenimini İstanbul Erkek Lisesi’nde tamamladı. İstanbul Üniversi­tesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Ede­biyatı Bölümü’nden 1954’te mezun oldu. Aynı yıl Eski Türk Filolojisi Kürsüsü’nde Reşit Rahmeti Arat’ın asistanı olarak gö­reve başladı. Kıpçak Türkçesi Üzerine Bir Gramer Denemesi adlı çalışmasıyla doktor (1959), Seyf-i Sarâyî’nin Gülistan Tercümesi adlı çalışmasıyla da doçent oldu (1968).

1960-1962 yıllarında DAAD bursuyla Hamburg Üniversitesinde Annemarie von Gabain, Bertold Spuler ve O. Pritsak gibi hocalardan ders aldı. Karamanlıoğlu 17 Ocak 1973’te genç yaşta vefat etti. Zincirlikuyu Asri Mezarlığı’na defnedildi.

 

 

 

PROF. DR. ALİ ALPARSLAN (1923-2006)

 

1923 yılında Tekirdağ kentine bağlı Çorlu kazasında doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini İstanbul’da yaptıktan sonra, girdiği İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü ile birlikte Fars Dili ve Edebiyatı Şubesi’nden 1948 yılında mezun oldu. Tahran Üniversitesi’nin verdiği burs ile İran’da Fars Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde Yüksek Lisans derslerine devam ile tezini verdikten sonra İstanbul’a döndü (1952). Bir yıl Başbakanlık Arşiv Genel Müdürlüğü’nde; iki yıl da Dışişleri Bakanlığı’nde memurluk yaptı. 1956’da Ankara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi’nde İslâm Tarihi Bölümü’nde asistan olarak çalıştı. 1959’da İstanbul’a atanarak Edebiyat Fakültesi’nde mezun olduğu bölüme geçti. Yunus Emre’de Tasavvuf adlı teziyle 1962’de doktor unvanını kazandı. 1963-1966 yılları arasında Londra Üniversitesi, 1967’de Chicago Üniversitesi’nde dersler verdi. Fazlullah-ı Hurufi’nin Seyyid Nesimi’ye Tesiri adlı çalışmasıyla doçentliğe (1968), Kadı Burhaneddin Dîvânı’ndan Seçmeler ve Şerhi adlı takdim teziyle de  profesörlüğe yükseltildi (1980). Ali Alparslan, üniversitede öğrencilik yıllarında Güzel Sanatlar Akademisi’nde hat dersleri veren hocalardan, ünlü hattat Necmeddin Okyay’a devam ederek nesta’lîk ve rik’a dersleri aldı ve icazetname almaya hak kazandı. Ayrıca, aynı yerde ders veren hattat Halim Özyazıcı’dan da dîvânî ve celî dîvânî öğrendi. Son olarak, emekli olduktan sonra çağrıldığı Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’ne bağlı bulunan Geleneksel Türk El Sanatları Bölümü’nde hat dersleri veren Ali Alparslan 24 Ocak 2006’da İstanbul’da öldü.

 

 

 

PROF. DR. NECMETTİN HACIEMİNOĞLU (1932-1996)

 

1932 yılında Kah­ramanmaraş’ta doğdu. Babası Mustafa Efendi, annesi Zekiye Hanım’dır. İlkoku­lu, Darende’nin Aşudu köyünde, ortaokulu Darende ve Osmaniye’de okudu. Adana Erkek Lisesi’ni bitirdi (1954). İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden 1959’da mezun oldu. Bitlis ve Os­maniye liselerinde edebiyat öğretmenli­ği yaptı. 1960 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde Türk dili asistan­lığına atandı. Kutb’un Hus­rev ü Şirin’i ve Dil Hususiyetleri adlı teziyle doktor (1963), Türk Dilinde Edat­lar adlı teziyle doçent (1970), Yapı Bakımından Türk Dilinde Fiiller adlı tak­dim teziyle de profesör oldu (1982).

1402 sayılı Sıkıyönetim Kanunu hü­kümlerince muhakeme edilmeden üniver­sitedeki görevine son verileceğini öğre­nince istifa etmeyi tercih etti. İki yıl açıkta kaldıktan sonra Trak­ya Üniversitesi’ne profesör olarak atandı. Burada Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü kurdu. 1994 yılında İstanbul Üniversitesi’ne dönen Hacıeminoğlu 1996’da emekliye ayrıldı. 26 Haziran 1996 tari­hinde Ankara’da vefat etti, İstanbul Edirnekapı Şehitliği’ne defnedildi.

 

 

PROF. DR. MEHMED ÇAVUŞOĞLU (1936-1987)

 

15 Ocak 1936 tarihinde Ordu’nun Perşembe ilçesinde doğdu. İlköğrenimini Perşembe’nin Saray Köyü’nde (1945), orta öğrenimini Ordu Ortaokulu, Afyon Lisesi ve Haydarpaşa Lisesinde tamamladı (1956).İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı’nı bitirdi (1962). Eski Türk Edebiyatı Kürsüsünde Prof. Dr. Ali Nihat Tarlan’ın yanında asistanlığa başladı (1962). 1973’te doçentliğe yükseldi. 1985 yılında profesör olarak Mimar Sinan Üniversitesi’ne geçti. Burada Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü kurdu. 15 Temmuz 1987 tarihinde vefat etti.

 

30/11/2012
8148 defa okundu

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi

Ordu Cad. No. 196, 34459 Laleli / İstanbul

Tel: 0 (212) 440 00 00